COACHING: ΜΙΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΗ ΛΥΣΗ ΣΤΟ ΑΓΧΟΣ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΩΝ

23 Απρ COACHING: ΜΙΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΗ ΛΥΣΗ ΣΤΟ ΑΓΧΟΣ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΩΝ

Αυτό που συνηθίζεται να λέγεται άγχος στις Πανελλήνιες, στην πραγματικότητα δεν είναι μόνο φόβος για το αν θα μπορέσει ο υποψήφιος να ανταπεξέλθει στις απαιτήσεις των θεμάτων, των καθηγητών, των γονέων και του εαυτού του, αλλά και στρες γιατί θα αντιμετωπίσει μία έντονη, πρωτόγνωρη κατάσταση. Αυτά τα δύο συναισθήματα είναι μία απολύτως φυσιολογική αντίδραση του οργανισμού μπροστά σε αυτή την «άβολη» περίσταση. Ο οργανισμός λοιπόν ενεργοποιείται χάρη στην έκκριση αδρεναλίνης και έτσι ο νέος μπορεί να πάρει γρήγορες αποφάσεις, να ανταποκριθεί στην πρόκληση και να παραμείνει σε εγρήγορση.

Διαχείριση του στρες και coaching

Τι γίνεται όμως όταν κάποιος από το διαχειρίσιμο στρες, μεταβαίνει στο οξύ επεισοδιακό στρες και έχει καθημερινά ξεσπάσματα και επιθετικότητα σαν να βρίσκεται συνεχώς στην «πρίζα»; Πώς θα μπορέσει ο νέος να προλάβει ένα νέο ξέσπασμα διατηρώντας την ψυχραιμία του μπροστά στο τελικό διαγώνισμα; Και ποιος του εγγυάται ότι μία ώρα πριν τις εξετάσεις ή κατά τη διάρκειά τους θα μπορέσει να ελέγξει τα συναισθήματα και τις σκέψεις του και να αποδώσει στο μέγιστο;

Η διαχείριση του στρες και του άγχους ανήκουν στις ψυχοκοινωνικές δεξιότητες και είναι μία ικανότητα που μπορεί κάποιος να την αποκτήσει. Το coaching διαθέτει «εργαλεία» και τεχνικές για να μειωθεί το άγχος και το στρες που προκαλεί η ένταση των εξετάσεων και να βρεθεί ένας εξατομικευμένος τρόπος για τον έλεγχό τους. Αυτό φυσικά δε μπορεί να συμβεί από τη μία στιγμή στην άλλη ούτε με μαγικό τρόπο. Με τη βοήθεια του coach ένας νέος μαθαίνει να εντοπίζει, να εξωτερικεύει με υγιή τρόπο και να διαχειρίζεται το άγχος.

Αυτό επιτυγχάνεται μέσα από μία ανοιχτή, χαλαρή και εχέμυθη συζήτηση στην οποία μπορεί κάποιος να είναι ο εαυτός του χωρίς να κρίνεται. Ο coach ακούει με ενσυναίσθηση τους προβληματισμούς και τις δυσκολίες του coachee και συμμαχεί μαζί του για να τον βοηθήσει να βρει τη λύση που του ταιριάζει.

Αυτό διαδραματίζεται σε τέσσερα στάδια όσον αφορά τις Πανελλήνιες εξετάσεις:

Ενδυνάμωση αυτοπεποίθησης

Υπάρχει κάποιος που να προσπαθεί, ενώ πιστεύει ότι δεν θα τα καταφέρει; Φυσικά, όχι. Για να κινητοποιηθεί ο νέος να συνεχίσει να μελετάει και να τολμήσει να δοκιμαστεί μέσω των εξετάσεων πρέπει να ξέρει ποιος είναι, ποια είναι τα δυνατά του σημεία και τα επιτεύγματά του και να έχει αποδεχτεί τον εαυτό του. Σε αντίθετη περίπτωση συνεχώς θα αυτό-αμφισβητείται και θα εναλλάσσονται οι περίοδοι μελέτης με περιόδους παραίτησης.

Εκπαιδευτικές και επαγγελματικές εναλλακτικές

Ένα ρητό λέει πως μία επιλογή ισούται με καμία, δύο επιλογές είναι «μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα» και από τρεις επιλογές και πάνω αισθάνεται κανείς ελεύθερος. Με δυο λόγια, ο νέος πρέπει αρχικά να αποφασίσει ποιο επάγγελμα ονειρεύεται να κάνει και μετά με τον coach να σχεδιάσει ένα πλάνο ενεργειών και επιλογών για να επιτύχει το στόχο του. Με αυτό τον τρόπο θα νιώθει ευέλικτος και ψύχραιμος.

Διαχείριση χρόνου

Στρες και χρόνος αλληλοσυνδέονται, δηλαδή η κακή οργάνωση του χρόνου οδηγεί σε έντονη πίεση, χάος, ταραχή και ανοργανωτικότητα τα οποία με μαθηματική ακρίβεια άγουν στην μείωση της απόδοσης. Ένα λειτουργικό πλανόγραμμα, αφ’ ενός απελευθερώνει τη μνήμη εργασίας και διαλευκαίνει τη σκέψη, αφ’ ετέρου ικανοποιεί και τις υποχρεώσεις και τις ανάγκες ενός εφήβου.

Διαχείριση στρες και άγχους

Αφού τα προηγούμενα στάδια ολοκληρωθούν, το στρες πλέον αφορά το πρακτικό κομμάτι διαχείρισής του και το άγχος αποτυχίας αφορά το νοητικό κομμάτι των δυσλειτουργικών πεποιθήσεων. Ο coach σε αυτό το σημείο ενθαρρύνει τον έφηβο να επανατοποθετήσει τη σκέψη του και να προβεί σε δράσεις αγχολυτικές.

Μετά από το coaching ο έφηβος πάντα αισθάνεται ισορροπημένος και συγκροτημένος. Από την πρώτη κιόλας φορά αρχίζει να νιώθει ασφαλής, αισιόδοξος και δυνατός να ανταπεξέλθει στην προετοιμασία, αλλά και στην τελική εξέταση. Πιστεύει στον εαυτό του και στις δυνατότητές του και είναι έτοιμος να αποδώσει το 100% των δυνατοτήτων του.

Νομίζω πως η γενιά Ζ έχει προγραμματιστεί για «επαγγελματίας μαθητής». Τι λέτε, να της δώσουμε τα «εργαλεία»;